Vochtigheidsindicatorkaarten worden hoofdzakelijk in verschillende typen ingedeeld op basis van hun vocht-gevoelige materialen, kleur-veranderende kenmerken en toepassingsscenario's. Hieronder volgt een classificatie-uitleg op basis van technische principes en praktische toepassingen:
1. Classificatie op basis van vocht-Gevoelig materiaal
(1) Op kobalt-gebaseerde vochtigheidsindicatorkaarten
Principe: Gebruikt kobaltchloride (CoCl₂) als vocht-gevoelige stof. Het is blauw als het droog is ([Co(H₂O)₄Cl₂]) en wordt roze na opname van vocht ([Co(H₂O)₆]²⁺). De kleurverandering is omkeerbaar.
Kenmerken: Duidelijke kleurverandering, lage kosten en werd ooit veel gebruikt in de verpakking van elektronische componenten.
Beperkingen: Kobaltchloride is geclassificeerd als kankerverwekkend uit Groep 2 onder EU-verordening 2004/73/EG. Het voldoet niet aan de RoHS- en REACH-milieunormen en is geleidelijk uitgefaseerd. Het is niet geschikt voor exportproducten.
(2) Kobalt-Gratis vochtigheidsindicatorkaart
Principe: Gebruikt milieuvriendelijke chemicaliën om kobaltchloride te vervangen, waardoor kleurveranderingen worden bereikt. Veel voorkomende combinaties zijn blauw tot roze, geel tot groen en bruin tot blauw.
Kenmerken: Veilig en niet-giftig, voldoet aan de EU RoHS-richtlijnen en industriestandaarden zoals IPC/JEDEC J-STD-033D, geschikt voor scenario's met hoge eisen op het gebied van milieubescherming.
Toepassingen: Op grote schaal gebruikt in vochtdichte-verpakkingen in de elektronica-, medische en voedingsindustrie, vooral geschikt voor exportgoederen.